Ego

Się rozrosło
Wypięło wielki zielony brzuch
Połyskuje naciągniętą skórą
Z dużej paszczy cieknie lepka ślina
Gardło małe i wąskie, więc jeść musi ciągle
Bo głód wiecznie nienasycony.

Ja ja ja JAAAAAAAA!
Tylko kurrrrwa ja!
Zejdź mi z drogi motłochu
Muszę mieć miejsce, żeby przejść
Bo taki gruby
Jestem
Ważny
Jedyny
NAJLEPSZY!

Nie obchodzi mnie nikt
Absolutnie nikt
Poza
MNĄ

I co ja mam teraz z tobą zrobić?
Pokochać?
Ukochać?
Wysłuchać?

Brrr, ale ty taki brzydki jesteś,
Jakie to trudne,
Jak tu ciebie polubieć?

No chyba sobie chwilę posiedzieć muszę
Przy sobie
Ze sobą
Utulić
Przytulić
Ukochać...

- dzień dobry panie Ego
- no co jest, kurwa???
- zwróciłam uwagę, że pan ma taki elegancki garniturek, gdzie pan się zaopatrza?
- no tam, kurwa, na targu szmulkowskim, a co???
- oh, ja też tam często chodzę, dobre tam rzeczy mają co? I po cenach przystępnych...
- no tak, źle nie jest... Kurwa...
Ego sapie. Przysiada na ławeczce, ławeczka skrzypi.
Wzdycha, beka, twarz mu się jakby lekko rozluźnia.

- niedobrze jest kurwa...
- coś pana boli?
- noooo.... Bo to kurwa dobrze nigdy nie jest, ciągle coś jest nie tak, ciągle trzeba, muszę, powinienem. I głodny jestem, i jeszcze nie jest dobrze, nie jest tak jak ma być, jeszcze, jeszcze, jeszcze NIEEEE!!! Wściekły kurwa taki jestem, i brzuch mnie boli, i gazy mam ciągle, serce niedomaga. I w ogóle odpocząć nie mogę, bo tyle kurwa jeszcze do zrobienia i gonię, gonię, gonię ten cały pierdolony spokój, i go kurwa nie ma, bo coś trzeba zrobić, a jak zrobię, to nowe zrobić trzeba. I jeść, jeść, jeść mi się chce, ciąąągleee!!!

Ego zaczyna głośno ryczeć, wyje jak rozkapryszony monstrualny bobas.
Z nosa mu gluty ciekną, brzuch się trzęsie, ławeczka rozpada...

- Chodź tu grubasku do mnie, przytulę cię do moich dużych piersi, pogłaszczę po głowie. Bicia mojego serca sobie posłuchasz. Się jedno bicie z naszych dwóch zrobi. Popłyniemy w dal jak nieprawdopodobna para nierealnych kochanków.
Kołysankę ci zaśpiewam:

Mysiu, kizi, glutogrzyb,
Astro, flamastro, superstar!
Pierdu, merdu, triluBUM!
Śmyru, miziu, love
YOU!

Przypłynęła Chmurka Kiziulka
Zaprosiła nas na pokład.
Wdrapaliśmy się,
Ego nie bez trudu
Sapiąc nieludzko,
Na puchaty
Pojazd anielski...

I wio do Boga!


CDN...

Księżniczka Leia i Dżaba

Rudera

Spotkać ruderę w sobie

Ciemny dom, gołe cegły

Wilgoć, chłód, rośliny,

Ciało kamienia.

Serce zrobione z mięśnia

Przez Pana Boga

Dla Pani Magi

Na

Swoje

Podobieństwo

Kręgosłup ze stuletnich belek

Opieram mięśnie na nim

Gospodaruję pokoje

W pokoju

Ducha

Lubię gdy jest ciepło

I wiję swoją wężową

Istotę po ziemi

Szurając brzuchem

Po mokrych grudach 

Wącham gałązki, liście, grzyby.

Napotykam 

Ukochanego

Kłaniam się

Królu mój,

Obmywam Twoje

Stopy.

Ciało

Nacieram olejkami

z Indii.

Potem

Zatańczę 

z Tobą

Szanując

Granice

Obok

Blisko

Daleko

(tylko po to, żeby wracać do Ciebie)

Owinę swoje ciało

Wokół Twojego

Ty owiniesz swoje

Wokół mojego

Ego

Ergo

Rudera

Gdera

Gerard

Skupić się na sercu

Dać się

Kupić Jemu

Odkupić grzechy

Sprzedać się

Puścić

Odpuścić

Pustka

Stuka

Sztuka

Do

Drzwi

Pulsujących

N A M I Ę T N O Ś C I Ą

Dwie Dziewczynki

obraz Aleksandry Waliszewskiej

Przyszły do mnie

Z zakrwawionymi rękami

Rozczochranymi lnianymi włosami

Pachnące dzikością, wolnością, mokrą skórą.

Szczupłe dojrzewające ciała

Między dzieckiem i kobietą

Dzikie zwierzątka

Nieskrępowane w wyrazie

Potrafiące się bawić

I kochać do upadłego

Namiętność w każdym porze skóry

W czarnym lesie czający się potwór

Gwałt

Ból

Ryk rozpaczy

Walka, do ostatniego tchu

Z największą mobilizacja drobnych mięśni

Drapanie, kopanie,

Wrzask

Zabiję, zarżnę, zadławię

Powieszę twoją skórę jak łup

Na ścianie w salonie

Zjem serce

Biegnij, biegnij, biegnij moja

mała Bohaterko.

Gdy się przewrócisz wezmę cię za rękę,

Będę niosła w ramionach,

Nigdy w życiu Cię nie zostawię,

Będę z tobą KAŻDYM kosztem

Jesteś mną

Moim ukochanym kawałeczkiem.

Miłość jest tak wielka,

Że roztapia

(Bardziej

Niż)

Wszystko

Kruszyno, płacząca z bólu, zimna

Oszalała z rozpaczy.

Rozumiem, 

Bądź taka,

Pozwól ranie się w swoim czasie

Zagoić.

Na otwartym bólu.

Nie boimy się go.

Niczego się nie boimy.

Więcej niż odwaga

Więcej niż siła

Miłość poza słowem miłość

Czy serce może bić mocniej niż najmocniej?

Pragnę Cię

Pragnę Się

Jestem

Mocą

Nocą

Czernią

Krwią

Kwiatem

Zmęczone stoimy na wzgórzu

Widzimy Arunę

Czerwoną Górę

Za nami Czarny Las

Patrzymy w dal

Oddech uspakaja się

Serce wyrównuje swój rytm

Zapadamy się w

Ciszę

Gruby

Wąż

Owija nas w znaku

Nieskończoności

W oddali słychać

Pędzący pociąg

A Ja jestem z Tobą

Ja jestem Tobą

JaTy

Pełnia

Pasja

Dziki

Śmiech

Rozwiewa ciemności

Rozwibrowana Srebrzystość 

się 

rodzi

godzi

jest

Głaszczę złote włosy dziewczynki

Zlizuję pot mieszający się z krwią

Płaczemy i śmiejemy się

Zasypiamy

Budzimy

Idziemy

Kró love 

Tęsknota za tym czego nie ma

Samo to zdanie wydaje się być bez sensu.
Jak można tęsknić za tym czego nie ma?
Jak nie ma to nie ma.
Nigdy nie było i nigdy nie będzie.

Jak laser nakierowuję
Cała się Całości
W całości
Ja

My nie przejmujemy sie nikim
Nie dbamy o nikogo
Nikt nas specjalnie nie obchodzi
Poza
Sobą

Zmęczona słowami
Teoriami
Prawdami
Uczuciami
Falami

Się dzieje
I co z tego.
Znów dół
Mnie dopada
Chociaż nie za bardzo
Bo ciepło jest
Bezpiecznie
W miarę.
Bo bezpiecznie nigdy tak do końca nie jest.
Poczucie przemijalności i nietrwałości
Dobijające.
Moje delikatne ciałko
Umierające
W tępie swoim
Nieuchronnie
Rozkład się dzieje.

Dreszcz podniecenia
Ot tak
Znienacka
Bez przyczyny
Obiektu
Sprawcy
Odbiorcy.

I już nie ma.
Nigdy nie było
I nigdy nie będzie

Jezuuuuu
Wycie rozpaczy.
Jak wy wogóle możecie tak siedzieć
I rozmawiać, tańczyć, jeść?
Przecież świat się kończy!
Umieramy!
Nikt nie przeżyje!
Nikt, absolutnie nikt!
No ale może właśnie to ma sens,
Udawanie, że nic się nie dzieje
Bez końca,
Tylko że tak to nie ma wyjścia
A chyba wyjście gdzieś musi być, prawda?
Jakaś jasna odpowiedź jak lśnienie,
Anioł
Czysta
Istota.

Gdzie jesteś?

Dzieci pamiętają
Krótko.
Po kilku latach
Kształtuje się
Osoba.

Co robić mój jedyny Kochanku?
Ty, który kochasz mnie prawdziwie
Jedynie
Niezawodnie?
Przytul,
Utul,
Zadbaj,
Całkowicie.

Brak

Ból

B Y Ć

Bidulka

Już dawno chciałam napisać o takiej Postaci,
Która jest mi znana
I boli teraz.

To taka sierotka, chodzące nieszczęście
Pełne wstydu, potrzeby schowania się.
Czująca, że na nic nie zasługuje.
Mało tego - czekająca na cios,
Który bez walki przyjmie,
Bo zasługuje na całe zło tego świata.
Żyjąca w ciągłym niedosycie,
Nędzy, w podartych starych ubraniach,
Bez domu, rodziny, bliskich.
Dająca radę. Bo zawsze radę sobie daje,
Jednak z zastygłym smutkiem w oczach,
Poczuciem bycia starą i nieatrakcyjną,
Żyjąca ledwie ledwie, nic nie czująca,
Głodu, zimna, ciepła, potrzeb,
Chodząca powoli, mówiąca cicho,
Bez żadnej nadziei...

- Witaj, jak masz na imię?
- Genowefa.
- Czy mogę przy tobie usiąść?
Smętnie kiwa głową.
Siedzę przy niej cicho, czuję jej ciepłe ciało obok. Delikatnie bijące serce. Szare, proste ubrania. Szczupła sylwetka, duże oczy. Bezwiekowość.
Wyczuwam oddech bidulki i zaczynam oddychać razem z nią, podłączam się do jej fali, wdech, wydech, wdech...

- Co mogę dla Ciebie zrobić?
- Nie wiem...
- Czy mogę cię przytulić?
- Chyba tak.
Genowefa wzrusza ramionami.
Okalam ją ramieniem. Gładzę delikatnie po plecach.
Przestaję gdy czuję, że już nie trzeba.
Genowefa mówi:
- Nie wiem czemu jestem na tym świecie. Mogłoby mnie równie dobrze nie być. Nikt by nie zauważył. Może urodziłam się po to, żeby cierpieć? Nie wiem. Po co jestem kobietą? Nie rodzę dzieci, nie mam rodziny. Nikt mnie nie potrzebuje. Za to żyję z ciągłą tęsknotą. Tylko nie wiem za czym nawet. Ta tęsknota rozrywa mi serce, więc wybrałam nie czuć, bo czucie za bardzo boli. Kiedy nie czuję, pozostaje wstyd, że żyję, że coś mam, chociaż przecież mam tak niewiele. Zwieszam głowę, mówię cicho, bo gdybym pozwoliła sobie na czucie, życie, to byłabym... tak naprawdę to nawet nie wiem jaka bym była, bo to tylko byłoby gdybanie. Nigdy jeszcze nie żyłam.
Chwilami oddycham tak powoli, a procesy życiowe są tak słabe, że nie wiem jak to możliwe, że nie ustają same z siebie.

- A może taka masz być? A może taka jesteś doskonała? A może jesteś po to aby siedzieć, oddychać, robić rzeczy powoli, jeśli masz na to ochotę, albo zupełnie nieprzewidywalnie, i, zdawałoby się, bez sensu. Bo wiem, że do tego też jesteś zdolna.

Bidulka wzdycha...
- Tak.
Trochę się uśmiecha.
- Jestem taka trochę mocno dziwna. Nie da się mnie upchnąć w żadne ramy, bo kopię i gryzę. Już tylu próbowało... (bidulka cicho chichocze), a ja i tak swoje. Moja droga życiowa wygląda jak ślad po pijanym wężu. Nie wydaje mi sie, żeby miało być kiedykolwiek inaczej, bo tak mi dobrze i rozkosznie, ale... Tak mi też czasem bidulnie, szaro i smutno...

A kiedy mi tak bidulnie i smutno, to siądę sobie wtedy w tej mojej biedzie, szarości i poszarpaniu z tobą, bo ty zawsze jesteś, prawda?

- Zawsze, zawsze, do twojej dyspozycji królowo Genowefo!

- No dobrze, to ja czasem muszę sobie tak pomarudzić i opowiedzieć ci moją historię, bo ona składa się z wielu odcinków, bogata jest, nudna chwilami, innym razem porywająca.
Długo usta miałam zamknięte, bo nie wiedziałam, że jest ktoś, kto słucha.

- Tak, jestem i słucham.

Genowefa wstała. Bardzo powoli. Zagwizdała na dwóch palcach i znikąd wybiegł silny biały koń bez siodła ani uzdy, wolny i nieskrępowany. Genowefa lekko wskoczyła na niego. Pogładziła grubą ciepłą szyję konia, szepnęła mu coś do ucha. Oparła się na szerokim grzbiecie, uśmiechnęła z zadowolenia, przymknęła duże oczy jak zaspany kot, mrugając filuternie jednym z nich do mnie.
Doprawdy, dziwaczna z niej istota...
Poczułam zalewającą mnie miłość do niej. I wzruszenie.
Jaka ona fajna jest. Bidulka, a taka potężna swoją bidulowatością.

Pogalopowali, w siną dal...
Wróci gdy będzie na to miała ochotę.
I to jest bardzo OK dla mnie.

Śniadanie w Białowieży

Siedzę w słońcu i czekam na śniadanie.
Przede mną zielona łąka, jezioro
I dziewczynka rzucająca na wiatr papierowy samolot.

Dziewczynka ma grzywkę i kucyk.
Ma na imię Weronika.

Ja mam długie mokre włosy,
Które schną na słońcu.

Ciepło na twarzy.
Pełny brzuch
Jak u Ganeszy - Boga z głową słonia.
Kupiłam jego ciężką metalową podobiznę
U ulubionego sprzedawcy z Tiruvannamalai w Indiach,
Który zawsze szeroko się uśmiechał na mój widok,
Dotykając otwartą dłonią swojego serca.

Biegłam odłożyć mój nowy zakup do pokoju hotelowego
Na dole stał M.
Zatrzymało nas to Coś
I stanęliśmy jak wryci.
Pokazałam mu figurkę.
M wziął ją do ręki i zaczął gładzić wystający brzuch Ganeszy palcem.
"Duży brzuch oznacza, że nigdy niczego mu nie potrzeba. Jest zawsze najedzony, zadowolony, pełny..."

Niczego mi nie potrzeba.
Tak to tak to
Tak, klik klak
Stukot kopyt grubego białowieskiego konia na kamiennej drodze.
Wyrastają młodziutkie liście z drzew,
Bo w ich pniach jest odżywcze mleko,
Które ma wszystko, żeby zakwitł kwiat,
Rozwinął się szeroki zielony liść.
Położę na nim serce i będę patrzeć jak bije
W rytm oddechu Świata/Boga

Tak to tak to tak, doskonały boski dniu
Kiedy ja ostatni raz wygrzewałam się na słońcu?
W Indiach było na to za gorąco.
W Polsce za zimno.
A teraz jest idealnie.
Się grzeję, wystawiając na ciepłe powiewy wiatru
Gruby pełny brzuch

Ganeszy

Tru dno

Dół
Mam
Nie mam
Nie wiem

Gonię promienie słońca
Ciepłe powiewy wiatru
Żeby móc rozluźnić zmrożone mięśnie
Zaciśnięte szczęki
Odetchnąć

Rozleniwić się w
Nieskończoności
Ponownie.
Jak to wogóle możliwe
"Ponownie"
"Nowy"
"Stary"

Nie ma czegoś takiego
Ale żeby móc się porozumiewać
To korzystam z tych kalamburów
Gburów, wygibasów, grubasów...

Żałoba
Jest
Pies
Ludź
Byli
Bli sko
i znikli
Ot tak,
Jak sztukmistrz robiący pstryk palcami w ciasnych białych rękawiczkach.
Pstryk!
Okrutne i nieubłagane
Odbija sie echem
Pstryk!
I nie ma.
Słodki biały króliczek
Znikł
Został
Czarny cylinder
Dziura
Pustka
Zimno
Ciężar
Uffff....

Jak to zrobić,
Żeby już nie bolało.
Wyciąć sobie serce nożyczkami?
Podłączyć do maszyny czyszczącej twardy dysk mózgownicy?

No nie
Tego nie zrobię
Nawet jakbym mogła.

Zrobię sobie miękkie dobre miejsce
Dla
Siebie
Cierpiącej
Rozsiąde w swoim
Dole
Jak na luksusowym tronie
I w nim
Utonę
Świadomie
Porwę się
Temu filmowi
Serialowi,
Którego nie potrzebuję ściągać z nielegalnych stron www...

Widz
Telewidz
Patrzy
Uszami
Strzyże

Wszystko mi już je dno
Niech się zrealizuje twardy beton upadku
Na moim nietrwałym ciele
Odbije pieczęcią
Pojawi się
Znamię
Dowód
Życia

Ufam
Niezmordowanie
Niezniszczalna
Jestem